مجموعه مقالات رايانه MOGHALAT COMPUTER

بازيگران

Wed, 27 Aug 2008 22:08:00 GMT

بازيگران

Wed, 27 Aug 2008 22:08:00 GMT

کوتا ه ترين ماشين دنيا

Wed, 27 Aug 2008 22:08:00 GMT

مادربرد

Wed, 27 Aug 2008 22:07:00 GMT

نصب،تعمير و نگهداري مادر برد:
مادر بردها قطعات پيچيده اي هستندكه ارتباط ميان اجزاي مختلف كامپيوتر را با يكديگر فراهم مي كنند.قطعات روي مادر برد را مي توان به گروههاي كلي زير تقسيم كرد:
1.   سوكت يا سوكتهاي مربوط به cpu
2.   اسلات هاي توسعه ISA PCI و AGP
3. سوكت هاي مربوط به حافظه هاي RAM
4.   CHIPSET مادر برد
5.   تراشه ROM BIOS به اضافه حافظه CMOS و باتري backup كه براي حفظ محتويات اين حافظه RAM مورد استفاده قرار مي كيرد.
6.    كريستال كلاك . پايه هاي برق دهي به مادر برد
7.   پورت هاي I/O براي ارتباط سريال و موازي شامل پورت هاي سريال و موازي استاندارد و پورت هاي PS/2 و USB
8.    كنترل كننده هاي FDC و IDE
9.    پايه هاي خبري و كنترلي
مادر برد ها به سه نوع كلي AT ، XT و ATX تقسيم مي شوند كه مادر برد هاي XT براي پردازنده هاي 8بيتي اوليه مورد استفاده قرار مي گرفتند.
مادر بردهاي AT و ATX برتري هاي بسياري نسبت به اين مادربرد هاي قديمي دارند كه از ميان آنها مي توان به گذرگاه هاي جديدتر PCI و AGP اشاره كرد.
سوكت هاي CPU متداول كه در مادربرد هاي امروزي مورد استفاده قرار مي گيرند سوكت هاي ZIF و سوكت هاي SLOT 1 هستند.سوكت هاي ZIF براي پردازنده هاي قديمي اينتل و پردازنده هاي كمپاني هاي رقيب اينتل مانند AMD و Cyrix استفاده مي شوند و سوكت هاي Siot 1 نيز براي پردازنده هاي پنتيوم II به بعد اينتل مورد استفاده قرار مي گيرند.معمولا يك مادربرد با CPU هاي با سرعت هاي مختلف مي تواند مورد استفاده قرار بگيرد كه بدين منظور اعمال تنظيماتي با استفاده از جامپر ها و سوئيچ هاي DIP لازم است. حافظه RAM اصلي ترين حافظه اي است كه براي ذخيره موقت اطلاعات مورد استفاده قرار مي گيرد.حافظه هاي RAM به طور كلي به دو گروه استاتيك و ديناميك تقسيم مي شوند كه ماژول هاي حافظه هاي RAM موجود در بازار همگي حافظه هاي ديناميك هستند.ماژول هاي حافظه RAM ديناميك از نظر بسته بندي مورد استفاده براي حافظه RAM به دو نوع كلي SIMM و DIMM تقسيم مي شوند كه حافظه هاي DIMM جديدتر بوده و كارايي بالاتري دارند.علاوه بر تفاوت ميان بسته بندي ماژول هاي حافظه RAM تكنولوژي مورد استفاده در حافظه هاي RAM مختلف نيز با يكديگر متفاوت هستند البته تقريبا تمام حافظه هاي RAM جديد از تكنولوژي SDRAM استفاده مي كنند .برخي از حافظه هاي RAM نيز امكان تشخيص و حتي تصحيح خطاي RAMرا براي كاربر فراهم مي كنند كه براي كامپيوتر هاي سرور و سائر محيط هاي حساس مناسب هستند.اين حافظه ها به دو گروه كلي حافظه هاي Parity دار و ECC تقسيم مي شوند.
گذرگاه يا باس به مسير اطلاعات در مادربرد و كارت هاي افزودني اطلاق مي شود.كارت هاي افزودني در اسلات هايي نصب مي شوند كه از طريق اين باس ها با CPU وبا يكديگر در ارتباط هستند. اسلات هاي PCIوISA و AGP اسلاتهاي هستند كه در مادربرد هاي امروزي بيشترمورد استفاده قرار مي گيرند.
پورت هايي براي اتصال مادر برد به ادوات مختلف به كار مي روند وشامل انواع پورت هاي موازي وسريال وusb و رابطهاي براي صفحه كليد وموس مي باشند. استاندارد IEEE 1284 استانداردي است كه نحوه استفاده از پورت مواري دو طرفه را تعيين مي كند.
پورت موازي داراي مدهاي سنترونيكس يا EPP,SPP,ECP ودريافت چهار يا هشت بيت از يك وسيله خروجي مي باشد. مدهاي سنترونيكس وECP براي ارتباط با ادوات ذخيره سازي داده به كار مي رود براي ارتباط سريال نيز از پورت هاي COM استفاده مي شود كه داراي دو فرمت متداول DB 9وdb 25مي باشد .
پورت PS/2براي موس استفاده مي شود پورت USBپورتي است كه در كامپيوترهاي جديد مورد استفاده قرار گرفته است ومي توان تا 127 دستگاه جانبي را از طريق آن به كامپيوتر وصل كرد. پورتUSBداراي ويژگي PLUG and PLAY بوده وسرعت انتقال آن به MBPS 12 مي رسد كه حدود 6 برابر حداكثر سرعت پورت موازي مي باشد.
براي اتصال يك وسيله جانبي پورت سريال يا موازي كامپيوتر از كابل LINKوبراي تست صحت عملكرد هر يك از اين پورتها از LOOPBACK PLUG استفاده مي شود. امروزه اكثر پورت هاي سريال وموازي به صورت Onboardمورد استفاده قرار مي گيرند ولي در گذشته معمولا از كارتهاي I/Oاستفاده مي شد.
سيستمهاي اوليه XTبه دليل اشكالاتي از قبيل محدوديت عرض گذرگاه داده ،عدم وجودSETUPنرم افزاري ومحدود بودن فضاي حافظه RAMقابل آدرس دهي جاي خود را به سيستمهاي ATدادند. سيستمهاي ATبراي مدتهاي مديد تنها انتخاب ممكن بودند ولي امروزه بيشتر سيستمهاي ATXمورد استفاده قرار مي گيرند كه از مزاياي آنها مي توان به قابليت كنترل منبع تغذيه وخاموش كردن كامل سيستم به هنگامSHUT DOWN اشاره كرد.
مادربردها برحسب نوع اسلات CPUبه دو گروه عمده SLOT 1وsocket 7تقسيم مي شوند كه سوكتهاي SLOT 1 براي پردازند هاي جديد پنتيوم IIبه بعد مورد استفاده قرار مي گيرند. ازتفاوتهاي ديگرميان مادر بردها مي توان به تفاوت سرعت گذرگاه سيستم تعداد ونوع اسلاتهاي مورد استفاده وCHIPSETمادربرد اشاره كرد.
در خريد مادربردباي به نوع وسرعت CPUقابل استفاده وسرعت گذرگاه اصلي سيستم وتعدادو نوع حافظه هاي RAMقابل نصب پورتهاي ورودي وخروجي وادوات اضافي ONBOARD,CHIPSET مادربرد توجه كرد.
هر كامپيوترداراي BIOS مي باشد كه در يك حافظه ROMذخيره مي شود.
BIOS مجموعه اي از روتين هاي نرم افزاري است كه به محض روشن شدن كامپيوتر اجرا مي شوند.برنامه CMOS Setup با استفاده از محتويات BIOS و تنظيمات صورت گرفته توسط كاربر سخت افزار را در ابتداي راه اندازي كامپيوتر آزمايش مي كند،سيستم عامل را اجرا كرده از انتقال داده در ميان ادوات مختلف پشتيباني مي كند.علاوه بر داده هاي پيكر بندي سيستم تاريخ و ساعت واقعي نيز در CMOS حفظ مي شود .از آنجا كه CMOS در يك حافظه RAM ذخيره مي شود براي حفظ محتويات آن از يك باتري Backup استفاده مي شود.

حافظه اصلي رايانه وحجم آن

Wed, 27 Aug 2008 22:07:00 GMT

حافظه اصلي رايانه وحجم آن
ramحافظه حافظه اصلي رايانه است که به عنوان يک مجموعه از نواحي کاري، هنگام استفاده از رايانه مورد استفاده قرار مي گيرد.
اين حافظه فهرستي از دستورالعمل ها و داده هايي که رايانه روي آنها کار مي کند و همچنين نتايج حاصل از محاسبات را در خود ذخيره و نگهداري مي کند.
اغلب رايانه هاي امروزي مبتني بر سيستم عامل ويندوز XP داراي 256 يا 512 مگابايت حافظه اصلي است که برخي کاربران آن را تا يک يا 2 گيگابايت افزايش مي دهند. با افزايش نرم افزارهاي چندبندي که همزمان از منابع سخت افزاري بهره مي گيرد و همچنين استفاده از نرم افزارهاي امنيتي ضدويروس و ديوار آتش، منابع حافظه کمتري براي برنامه ها و کارهاي عمومي اختصاص داده مي شود.
حافظه اصلي برخلاف حافظه هاي جانبي مانند هاردديسک، به طور مستقيم با کاربران در ارتباط نيست. بلکه مخاطبان اين حافظه، برنامه ها و سيستم عامل رايانه هستند که از زمان روشن شدن رايانه، از آن براي ذخيره سازي فايل ها و کدهاي اصلي استفاده مي کنند. در صورتي که رايانه از حافظه اندکي بهره مند باشد هنگام اجراي برنامه ها با تاخير بسيار زيادي مواجه مي شويد که علت آن فراخواني کدهاي برنامه مورد نظر از روي ديسک سخت است.
افزايش حجم حافظه و مشاهده اختلاف کارايي ايجاد شده، ناخودآگاه اين تصور را در ذهن ايجاد مي کند که با افزايش حجم حافظه، سرعت بالاتر و عملکرد بهتر را همراه خواهد داشت. در حالي که در رايانه ها کندترين قطعه در مقايسه با قطعات ضروري ديگر همين سخت ديسک ياهارديسک است و دسترسي به آن تاخير محسوسي را در روند اجراي برنامه ايجاد خواهد کرد.
اگر در رايانه براي اجراي يک برنامه حافظه کافي وجود داشته باشد، هنگام اجراي آن تمامي کدهاي مورد نياز بسرعت از روي حافظه اصلي فراخواني و اجرا مي شود. بنابر اين بايد نوعي تعادل ميان برنامه هاي کاربردي، حجم حافظه اصلي و پتانسيل هاي سخت افزاري برقرار شود.
براي مثال اگر شما رايانه اي با پردازنده و کارت گرافيک گرانقيمت را تنها با 256 مگابايت حافظه همراه کنيد هرگز نتوانسته ايد از حداکثر پتانسيل هاي سخت افزاري کارت گرافيک و پردازنده قدرتمند آن استفاده کنيد. چرا که هنگام اجراي برنامه ها دسترسي به هاردديسک براي فراخواني کدهايي که روي حافظه اصلي جا نشده اند سرعت اجراي برنامه ها را بشدت کاهش مي دهد.
از سويي ديگر اگر رايانه خود را به 4 گيگابايت حافظه مجهز کنيد و روي آن يک برنامه سنگين را اجرا کنيد حجم زيادي از حافظه در هر صورت خالي مي ماند و اين به معناي هزينه کردن براي قطعه اي است که هرگز از آن استفاده نخواهد شد. در حقيقت يک گيگابايت حافظه اصلي براي اکثر کاربردهاي رايانه اي امروزي کافي است و اگر حافظه خود را از 512 مگابايت به يک گيگابايت افزايش دهيد تفاوت آن را به آساني مشاهده مي کنيد. در اين صورت کارکردن با چندين برنامه به طور همزمان تسهيل مي شود. با در نظر گرفتن اين معيارها، بودجه خود را صرف خريد حجم بيشتري از حافظه که هرگز از آن استفاده نمي کنيد نخواهيد کرد.