نوشته شده توسط: کهکشان

 حافظه مجازي
حافظه مجازي يکي ازبخش هاي متداول در اکثر سيستم هاي عامل کامپيوترهاي شخصي است . سيستم فوق با توجه به مزاياي عمده، به سرعت متداول شده و با استقبال کاربران کامپيوتر مواجه شده است .
اکثر کامپيوترها در حال حاضر از حافظه هاي محدود با ظرفيت 64 ، 128 و يا 256 مگابايت استفاده مي نمايند. حافظه موجود در اکثر کامپيوترها به منظور اجراي چندين برنامه بصورت همزمان توسط کاربر ، پاسخگو نبوده و با کمبود حافظه مواجه خواهيم شد. مثلا" در صورتيکه کاربري بطور همزمان ، سيستم عامل ، يک واژه پرداز ، مرورگر وب و يک برنامه براي ارسال نامه الکترونيکي را فعال نمايد ، 32  يا 64 مگابايت حافظه، ظرفيت قابل قبولي نبوده و کاربران قادر به استفاده از خدمات ارائه شده توسط هر يک از نرم افزارهاي فوق نخواهند بود. يکي از راهکارهاي غلبه بر مشکل فوق افزايش و ارتقاي حافظه موجود است . با ارتقاي حافظه و افزايش آن ممکن است مشکل فوق در محدوده اي ديگر مجددا" بروز نمايد. يکي ديگر از راهکارهاي موجود در اين زمينه ، استفاده از حافظه مجازي است .
در تکنولوژي حافظه مجازي از حافظه هاي جانبي ارزان قيمت  نظير هارد ديسک استفاده مي گردد. در چنين حالتي اطلاعات موجود در حافظه اصلي که کمتر مورد استفاده قرار گرفته اند ، از حافظه خارج و در محلي خاص بر روي هارد ديسک ذخيره مي گردند. بدين ترتيب بخشي از حافظه اصلي آزاد و زمينه استقرار يک برنامه جديد در حافظه فراهم خواهد شد. عمليات ارسال اطلاعات از حافظه اصلي بر روي هارد ديسک بصورت خودکار انجام مي گيرد.
مسئله سرعت
سرعت خواندن و نوشتن اطلاعات بر روي  هارد ديسک به مراتب کندتر از حافظه اصلي کامپيوتر است . در صورتيکه سيستم مورد نظر داراي عملياتي حجيم در رابطه با حافظه مجازي باشد ، کارآئي سيستم به شدت تحت تاثير قرار خواهد گرفت . در چنين مواردي لازم است که نسبت به افزايش حافظه موجود در سيستم  ، اقدام گردد. در مواردي که سيستم عامل مجبور به جابجائي اطلاعات موجود بين حافظه اصلي و حافظه مجازي باشد ( هارد ديسک ) ، باتوجه به تفاوت محسوس سرعت بين آنها ، مدت زمان زيادي صرف عمليات جايگزيني مي گردد. در چنين حالتي سرعت سيستم به شدت افت کرده و عملا" در برخي حالات غيرقابل استفاده مي گردد.
محل نگهداري اطلاعات بر روي هارد ديسک را يک Page file مي گويند. در فايل فوق ، صفحات مربوط به حافظه اصلي ذخيره و سيستم عامل در زمان مورد نظر اطلاعات فوق را مجددا" به حافظه اصلي منتقل خواهد کرد. در ماشين هائي که از سيستم عامل ويندوز استفاده مي نمايند ، فايل فوق داراي انشعاب swp است .
پيکربندي حافظه مجازي
ويندوز  98 و XP  داراي برنامه هوشمند مديريت حافظه مجازي هستند . در زمان نصب ويندوز ، پيکربندي و تنظيمات پيش فرض براي مديريت حافظه مجازي انجام خواهد شد. تنظيمات انجام شده در اغلب موارد پاسخگو بوده و نيازي به تغيير آنها وجود نخواهد داشت . در برخي موارد لازم است که  پيکربندي مديريت حافظه مجازي بصورت دستي انجام گيرد.  براي انجام اين کار در ويندوز 98 ، گزينه System را از طريق Control panel انتخاب و در ادامه گزينه Performance را فعال نمائيد. در بخش Advanced setting ، گزينه memory Virtual را انتخاب نمائيد.
با نمايش پنجره مربوط به Memory Virtual  ، گزينه "Let me specify my own virtual memory setting" را انتخاب تا زمينه مشخص نمودن مکان و ظرفيت حداقل و حداکثر فايل مربوط به حافظه مجازي فراهم گردد. در فيلد disk Hard   محل ذخيره نمودن فايل و درفيلد هاي ديگر حداقل و حداکثر ظرفيت فايل را بر حسب مگابايت مشخص نمائيد.  براي مشخص نمودن  حداکثر فضاي مورد نياز حافظه مجازي مي توان هر اندازه اي را مشخص نمود . تعريف اندازه اي به ميزان دو برابر حافظه اصلي کامپيوتر(RAM)  براي حداکثر ميزان حافظه مجازي توصيه مي گردد.
در ويندوز XP شما مي توانيد در ابتدا بر روي My Computer  راست کليک کنيد و سپس گزينه Properties  را انتخاب کنيد.
سپس در پنجره Advanced و در قسمت Performance  گزينه  Setting را انتخاب کنيد.
در پنجره اي که نمايان مي شود مجدداً گزينه Advanced  را انتخاب کرده و در اين صفحه نيز بر روي دکمه change کليک کنيد تا صفحه تنظيمات Virtual memory نمايان شود .
در صورتي که مي خواهيد درايوي غير از درايو پيش فرض که معمولاً درايو C  کامپيوتر است به عنوان درايو حافظه مجازي انتخاب شود بر روي نام آن کليک کرده و در قسمت پائين پنجره گزينه Custom size را انتخاب کنيد. و مقادير مورد نظر تان را در قسمت هاي Initial size  و Maximum size وارد کنيد.  سپس گزينه Set را براي ثبت اطلاعات انتخاب کنيد. در صورتي که مي خواهيد درايو جاري شما که از آن به عنوان حافظه مجازي استفاده مي کنيد غير فعال شود مي توانيد گزينه no paging file را انتخاب کرده و سپس دکمه Set را انتخاب کنيد.
البته توجه داشته باشيد که بايد يکي از درايو هاي ديگر را براي استفاده در اين قسمت تعيين کنيد .  بهتر است براي دستيابي به سرعت بالاتر از درايوي استفاده کنيد که فضاي خالي بيشتري در اختيار دارد.
ميزان حافظه موجود هارد ديسک که براي حافظه مجازي  در نظر گرفته خواهد شد بسيار حائز اهميت است . در صورتيکه فضاي فوق بسيار ناچيز انتخاب گردد ، همواره با پيام خطائي مطابق "Out of Memory" ، مواجه خواهيم شد. پيشنهاد  مي گردد نسبت حافظه مجازي به حافظه اصلي دو به يک باشد. يعني در صورتيکه حافظه اصلي موجود 16 مگابايت باشد ، حداکثر حافظه مجازي را 32 مگابايت در نظر گرفت .
يکي از روش هائي که به منظور بهبود کارآيي حافظه مجازي پيشنهاد شده است ، ( مخصوصا" در موارديکه حجم بالائي از حافظه مجازي مورد نياز باشد ) در نظر گرفتن ظرفيت يکسان براي حداقل و حداکثر اندازه  حافظه مجازي است . در چنين حالتي در زمان راه اندازي کامپيوتر، سيستم عامل تمام فضاي مورد نياز را اختصاص و در ادامه نيازي با افزايش آن همزمان با اجراي ساير برنامه ها نخواهد بود. در چنين حالتي کارآئي سيستم بهبود پيدا خواهد کرد .
يکي ديگر از فاکتورهاي مهم در کارآئي حافظه مجازي ، محل فايل مربوط به حافظه مجازي است . در صورتيکه سيستم کامپيوتري داراي چندين هارد ديسک فيزيکي باشد ، ( منظور چندين درايو منظقي نيست ) مي توان حجم عمليات مربوط به حافظه مجازي را بين هر يک از درايوهاي فيزيکي موجود توزيع کرد. روش فوق در موارديکه از حافظه مجازي در مقياس بالائي استفاده مي گردد ، کارآئي مطلوبي را بدنبال خواهد داشت .

نوشته شده توسط: کهکشان

حافظه اصلي رايانه وحجم آن
ram يا حافظه با دسترسي تصادفي حافظه اصلي رايانه است که به عنوان يک مجموعه از نواحي کاري، هنگام استفاده از رايانه مورد استفاده قرار مي گيرد.
اين حافظه فهرستي از دستورالعمل ها و داده هايي که رايانه روي آنها کار مي کند و همچنين نتايج حاصل از محاسبات را در خود ذخيره و نگهداري مي کند.
اغلب رايانه هاي امروزي مبتني بر سيستم عامل ويندوز XP داراي 256 يا 512 مگابايت حافظه اصلي است که برخي کاربران آن را تا يک يا 2 گيگابايت افزايش مي دهند. با افزايش نرم افزارهاي چندبندي که همزمان از منابع سخت افزاري بهره مي گيرد و همچنين استفاده از نرم افزارهاي امنيتي ضدويروس و ديوار آتش، منابع حافظه کمتري براي برنامه ها و کارهاي عمومي اختصاص داده مي شود.
حافظه اصلي برخلاف حافظه هاي جانبي مانند هاردديسک، به طور مستقيم با کاربران در ارتباط نيست. بلکه مخاطبان اين حافظه، برنامه ها و سيستم عامل رايانه هستند که از زمان روشن شدن رايانه، از آن براي ذخيره سازي فايل ها و کدهاي اصلي استفاده مي کنند. در صورتي که رايانه از حافظه اندکي بهره مند باشد هنگام اجراي برنامه ها با تاخير بسيار زيادي مواجه مي شويد که علت آن فراخواني کدهاي برنامه مورد نظر از روي ديسک سخت است.
افزايش حجم حافظه و مشاهده اختلاف کارايي ايجاد شده، ناخودآگاه اين تصور را در ذهن ايجاد مي کند که با افزايش حجم حافظه، سرعت بالاتر و عملکرد بهتر را همراه خواهد داشت. در حالي که در رايانه ها کندترين قطعه در مقايسه با قطعات ضروري ديگر همين سخت ديسک يا هاردديسک است و دسترسي به آن تاخير محسوسي را در روند اجراي برنامه ايجاد خواهد کرد.
اگر در رايانه براي اجراي يک برنامه حافظه کافي وجود داشته باشد، هنگام اجراي آن تمامي کدهاي مورد نياز بسرعت از روي حافظه اصلي فراخواني و اجرا مي شود. بنابر اين بايد نوعي تعادل ميان برنامه هاي کاربردي، حجم حافظه اصلي و پتانسيل هاي سخت افزاري برقرار شود.
براي مثال اگر شما رايانه اي با پردازنده و کارت گرافيک گرانقيمت را تنها با 256 مگابايت حافظه همراه کنيد هرگز نتوانسته ايد از حداکثر پتانسيل هاي سخت افزاري کارت گرافيک و پردازنده قدرتمند آن استفاده کنيد. چرا که هنگام اجراي برنامه ها دسترسي به هاردديسک براي فراخواني کدهايي که روي حافظه اصلي جا نشده اند سرعت اجراي برنامه ها را بشدت کاهش مي دهد.
از سويي ديگر اگر رايانه خود را به 4 گيگابايت حافظه مجهز کنيد و روي آن يک برنامه سنگين را اجرا کنيد حجم زيادي از حافظه در هر صورت خالي مي ماند و اين به معناي هزينه کردن براي قطعه اي است که هرگز از آن استفاده نخواهد شد. در حقيقت يک گيگابايت حافظه اصلي براي اکثر کاربردهاي رايانه اي امروزي کافي است و اگر حافظه خود را از 512 مگابايت به يک گيگابايت افزايش دهيد تفاوت آن را به آساني مشاهده مي کنيد. در اين صورت کارکردن با چندين برنامه به طور همزمان تسهيل مي شود. با در نظر گرفتن اين معيارها، بودجه خود را صرف خريد حجم بيشتري از حافظه که هرگز از آن استفاده نمي کنيد نخواهيد کرد.

نوشته شده توسط: کهکشان

7 نکته طلايي در خريد سخت افزار
خيلي از دوستان همانند من ترجيح ميدهند به هنگام خريد کامپيوتر جديد براي خود يا ديگران و يا بهنگام تعويض و ارتقاء قطعات شخصا به اينکار اقدام کنند .
 اينکار باعث کاهش هزينه خريد شده و نيز تسلط ، توانايي و مهارت شخص را در کار با سخت افزار يا مونتاژ کامپيوتر افزايش ميدهد . لذا براي اينکار بايد اصولي و نکاتي رعايت کرد تا نتيجه معکوس عايد نشود. با استفاده از تجربيات و آموخته هاي خودم نکات زير را به هنگام خريد سخت افزار براي دوستان عزيزم توصيه مي کنم:
قطعات بي نام و نشان نخريد :
 سازندگان معتبر و معروف ممکن است در کارشان ورشکست شوند ولي به راحتي حاضر نيستند نام و اعتبار خود را در ارائه کالاهاي نامرغوب زير سوال ببرند. مثلا خريد يک Ram با مارک Kingston از يک سازنده بي نام و نشان قيمتي معادل يک سوم Ram اصلي دارد در چنين مواقعي خريد کالاي گرانتر معقول تر است. چذا که براي خريد جنس مرغوب بايد بهايي معادل کيفيت آن پرداخت .
ضمانت و گارانتي معتبر درخواست کنيد :
 منظور از گارانتي معتبر يک خط نوشته در زير فاکتور فروش نيست که هيچ ارزشي ندارد . بايد مطمئن بود که قطعه خريداري شده را شرکتي اسم و رسم دار و با هويت گارانتي کرده است . يکي از بهترين روشها در اين زمينه تماس با شرکت تضمين کننده و اطمينان از صحت ضمانت کالاست .
از تجربيات و نوشته هاي ديگران در خريد بهره بگيريد :
انواع مختلفي از قطعات در بازار موجود است ولي مثلا چرا کارت گرافيک Gforce از 20هزار تومان تا 400 هزار تومان قيمت دارند؟ و قيمت انها متغير است؟ متخصصان و کساني که قبلا اين قطعات را آزمايش کرده اند راهنمايان خوبي بهنگام خريد آن هستند . پس هرگز از خواندن يک مطلب در مورد قطعات در سايتها و يا روزنامه ها و جاهاي ديگر و کسب اطلاعات اضافي در اين زمينه غافل نشويد.
نيازتان را مشخص کنيد:
تعين هدف و نيز مشخص کردن نياز کمک زيادي در يک خريد مناسب ميکند . اگر به اين نکته فکر کنيد بعضا پيش مي آيد به اين نتيجه برسيد که فعلا براي يک قطعه و سخت افزار بخصوص نياز چنداني نداريد و با اينکار در هزينه هاي خود صرفه جويي مي کنيد .
دنبال جديدترين و مدرنترين ها نباشيد :
فناوريهاي جديد معمولا داراي قيمت بالا بوده و آنطور که بايد، آزمايش و امتحان خود را پس نداده اند . بهترين کار اين است که بهنگام خريد اين قبيل سخت افزارها زياد عجله نکرد.
به حرفهاي بازاري و اغوا کننده توجه نکنيد:
حرفهاي زيادي به هنگام خريد يک قطعه معمولا از فروشندگان زبده مي شنويم که تضمين کننده هيچ چيزي نيست و تنها فريب دهنده و اغواء کننده است . حرفها و جملاتي از اين قبيل: " خيلي ها بردن و راضي ان " ، " خودمون ضمانتش ميکنيم " ، " خراب بود بيارش همينجا با يک قطعه نو تعويض کنم " ، اين قطعه مثل پيکان است " و غيره. به هيچکدام توجه نکنيد.
با ديد باز و آگاهانه خريد کنيد:
هر قطعه اي که مي پسنديد مشخصاتي دارد از آنها کامل آگاه شويد و کاملا بدانيد چه قطعه اي خريد ميکنيد چون بايد مبلغ زيادي هزينه نماييد نه اين که پولتان را دور بريزيد. هميشه سعي کنيد با استفاده از سايت شرکت سازنده اطلاعات کافي و لازم را در مورد قطعه مورد نظر کسب کنيد.

نوشته شده توسط: کهکشان