پروتکل جديد براي انتقال داده ها: - مجموعه مقالات رايانه MOGHALAT COMPUTER

+ پروتکل جديد براي انتقال داده ها:

15/9/1386 ساعت: 12:0 صبح

پروتکل جديد براي انتقال داده ها:
برنامه نويسان آزمايشگاه JPL ناسا، بر روي طراحي پروتکل جديدي براي ارسال فايل ها در فواصل طولاني بين سياره ها و سفينه هاي فضايي کار مي کنند. اين پروتکل مانند پروتکل اينترنت (IP) و پروتکل کنترل انتقالات (TCP) به عنوان زيربناي کلي سيستم عمل خواهد کرد. همان طور که مي دانيد IP و TCP در دهه هفتاد توسط دکتر CERF و همکارانش ايجاد شدند و امروزه به عنوان سيستم پيغام رساني اينترنت زميني عمل مي کنند. اين پروتکل ها، پيغام هاي ارسالي را به بسته هاي متشکل از واحد هاي کوچک داده مي شکنند و سپس آنها را به مقصد مورد نظر ارسال مي کنند.
مهم ترين عامل در طراحي يک پروتکل فضايي سازگاري آن با تأخيرهاي ناشي از انتقال داده در فضا مي باشد. هدف گروه اين است که با راه اندازي پروتکل جديد، حتي در صورت گم شدن تعدادي از بسته‌هاي داده در حين انتقال، خللي به کارايي کلي اينترنت وارد نشود. اين پروتکل همچنين بايد بتواند پارازيت هاي دريافتي به هنگام عبور از ميليون ها کيلومتر فضا را فيلتر کند. يکي از پروتکل هاي پيشنهادي PARCEL TRANSFER PROTOCOL نام دارد که داده ها را در پايگاه ورودي هر سياره ذخيره و سپس ارسال مي کند. اين پروتکل بايد درخواست اطلاعاتي که براي پايگاه ارسال شده را پردازش کرده و آن را به مقصد مورد نظرش ارسال کند. پس از آن اطلاعات را به همان مسيري که تقاضا از آن ارسال شده مي فرستد.
مشکلات نجومي!
راه‌اندازي اينترنت ميان سياره‌اي، سرعت انتقال داده بين زمين و کاوشگرهايي که ميليون ها کيلومتر از زمين فاصله دارند را به ميزان قابل توجهي افزايش خواهد داد. اما قبل از اينکه بتوانيم براي سفرهاي مجازي مان به مريخ برنامه ريزي کنيم، تيم محققان پروژه بايد بر مشکلات و محدوديت هاي فراواني غلبه کنند. بزرگ ترين اين محدوديت ها عبارتند از:
? تأخير در سرعت حرکت نور
? نگهداري از ماهواره ها
? امکان حملات هکرها
تأخير در سرعت حرکت نور
برخلاف فواصل نزديک زميني فاصله بين يک ايستگاه فضايي بر روي زمين و مريخ مي تواند بين 56 ميليون کيلومتر (38 ميليون مايل) باشد. با چنين فواصلي يک سيگنال راديويي ممکن است ساعت ها براي رسيدن به مقصد ش در راه باشد! گرچه اينترنت بين سياره‌اي نمي تواند براي کاهش فاصله ها معجزه کند ولي روش ذخيره و ارسال داده ها به صورت بسته، خطر از دست دادن آنها به خاطر تأخيرهاي ناشي از مسافت را به ميزان چشم گيري کاهش مي دهد.
نگهداري از ماهواره ها
تعمير و عيب يابي ماهواره هايي که بايد در مدار مريخ نصب شوند، خيلي مشکل خواهد بود. به همين جهت اجزاء و قطعات اين ماهواره ها بايد در مقايسه با ماهواره هايي که در مدار زمين مي چرخند از کيفيت بسيار بالاتري برخوردار باشند.
حملات هکري
شايد خطرهک شدن شبکه ارتباطي ميان دو سياره(!) براي خيلي ها دور از نظر و عجيب باشد! اما متأسفانه هکرها با افتخار در تمامي عرصه ها حضور دارند و حتي قبل از راه اندازي اين اينترنت پيشاپيش بزرگ ترين خطر براي آن محسوب مي شوند. پروتکل فضايي بايد برخلاف پروتکل هايي که براي اينترنت ابداع شده در مقابل هکرها نفوذناپذير باشد. تيم برنامه نويسان با نيم نگاهي به پروتکل لايه SSL (SECURE SOCKETS LAYER) که براي نقل و انتقالات مالي در اينترنت استفاده مي شود قصد دارند از آن به عنوان مدلي براي حفظ امنيت در اينترنت ميان سياره اي استفاده کنند، اما تحقيقاتشان در اين زمينه همچنان ادامه دارد.
عليرغم تمامي مشکلات، احتمال اينکه تا ده سال آينده با اينترنت ميان سياره اي به مريخ متصل شويم خيلي زياد است. دانشمندان قصد دارند پس از راه اندازي شبکه مريخ، رفته رفته تمام منظومه شمسي را به هم وصل کنند. به اين ترتيب در سال هاي آتي ديگر براي کاوش در فضا نيازي به سفرهاي خطرناک فضانوردان در اعماق فضا نخواهد بود، فضا از صفحه مانيتورمان براي همگان در دسترس خواهد بود! احتمال اينکه در آينده از سفر مجازي به جزاير قناري خسته شويم و در عوض از کوه هاي مريخ، حلقه هاي زحل و خال عظيم بر روي سياره مشتري (ژوپيتر) ديدن کنيم آنقدرها هم بعيد نيست!

نوشته شده توسط: کهکشان

نوشته هاي ديگران ( )