اينترنت ميان سياره اي - مجموعه مقالات رايانه MOGHALAT COMPUTER

+ اينترنت ميان سياره اي

7/9/1386 ساعت: 7:40 عصر

اينترنت ميان سياره اي
با پيشرفت صنعت هوافضا، سفر انسان به کره مريخ در قرن بيست و يکم دور از انتظار نيست. اما چگونگي برقراري ارتباط با فضانوردان برفراز مريخ سؤالي است که ذهن متخصصان ارتباطات فضايي را به خود مشغول کرده است. دانشمندان، مهندسين و برنامه نويسان مدتي است که بر روي اينترنت ميان سياره اي کار مي کنند تا امکان ارتباط آسان با فضانوردان وجود داشته باشد و ارسال اطلاعات بيشتري به زمين ممکن شود.
اينترنت ميان سياره اي
امروزه به لطف اينترنت و پيشرفت‌هاي صورت گرفته در ارتباطات الکترونيک مي توانيم در يک چشم بر هم زدن با دور افتاده ترين نقاط کره زمين هم به راحتي ارتباط برقرار کنيم. در دهکده جهاني، همه نقاط دنيا به اندازه يک کليک از هم فاصله دارند و ديگر مثل سابق، فاصله، يک محدوديت محسوب نمي شود. اکنون با حل مشکل فاصله‌هاي زميني، دانشمندان و فضانوردان به دنبال راهي براي برقراري همين ارتباط پرسرعت با کرات و ديگر سياره‌هاي منظومه شمسي هستند. فاصله بعدي اينترنت در سال هاي آتي احتمالاً ما را به اعماق دور دست منظومه شمسي خواهد برد تا سيستمي ارتباطي براي سفر انسان به مريخ و ديگر سياره‌ها پايه گذاري کنيم.
عليرغم سرعت روزافزون ارتباطات الکترونيک در زمين، امروزه ارتباطات در فضا با سرعت حلزون پيش مي رود! و دلايل متعددي براي اين امر وجود دارند:
فاصله نور بايد ميليون ها کيلومتر در فضا سفر کند، در صورتي که فاصله بين گيرنده و فرستنده در زمين تنها چند هزار کيلومتر است.
موانع فضايي
ميليون‌ها مانع ناشناخته در فضا وجود دارد و هر چيزي که ميان فرستنده و گيرنده سيگنال ها قرار بگيرد يا مسير را مسدود کند، مي تواند باعث اختلال در ارتباط شود.
وزن: آنتن هاي قدرتمندي که مي توانند ارتباط با اعماق فضا را تقويت کنند، معمولاً سنگين هستند و امکان ارسال آنها به فضا وجود ندارد.
به هم متصل کردن منظومه شمسي!
با نگاهي دقيق تر به مأموريت فضاپيماي راهياب مريخ در سال 1997 در مي يابيم که فضا پيماها براي ارتباط با زمين از اعماق فضا به ارتباط ويژه اي نياز دارند. در مأموريت راهياب، داده ها با سرعت 300 بيت در ثانيه به زمين ارسال مي شد. اين در صورتي است که کامپيوترهايمان مي توانند حداقل 200 برابر اين ميزان داده را در ثانيه منتقل کنند. در صورت راه اندازي اينترنت بين مريخ و زمين، داده ها احتمالاً با سرعت 11000 بيت در ثانيه منتقل خواهند شد. اين سرعت همچنان از سرعت در روي زمين پايين تر است ولي براي ارسال تصاويري با جزئيات بيشتر از سطح کره مريخ تخمين مي زنند که با آغاز فعاليت اين شبکه، سرعت انتقال به تدريج تا يک مگابايت (608, 288,8 بيت) در ثانيه افزايش مي يابد و همگان مي توانند هر وقت که بخواهند به مريخ سفر مجازي داشته باشند.
اينترنت ميان سياره اي در حقيقت نسخه اي از اينترنت زميني در مقياسي عظيم تر و با زيرساختي تکامل يافته تر مي باشد. سه جزء اوليه اين اينترنت به ترتيب زير مي باشند:
1- ناسا
2- شش ماهواره کوچک که دور کره مريخ قرار مي گيرند
3- يک پروتکل جديد براي انتقال داده ها
DSN :
شبکه بين المللي DSN متعلق به ناسا و از چندين آنتن عظيم تشکيل شده است. از اين آنتن ها براي کنترل حرکت فضاپيماهاي ناسا استفاده مي شود و به گونه اي طراحي شده اند که امکان ارتباط مداوم راديويي با فضاپيماها را فراهم مي کنند. ناسا تجهيزات اين شبکه عظيم را در سه سايت مختلف در کاليفرنيا، استراليا و اسپانيا مستقر کرده است. در هر يک از سايت ها يک آنتن 34 متري با دقت بالا، يک آنتن 34 متري براي هدايت پهناي امواج (در کاليفرنيا سه عدد از اين نوع آنتن مستقر است)، يک آنتن 26 متري، يک آنتن 70 متري و يک آنتن 11 متري وجود دارد.
طبق برنامه ريزي هاي صورت گرفته، قرار است DSN به عنوان پل ارتباطي زمين به شبکه اينترنت ميان سياره اي عمل کند.

نوشته شده توسط: کهکشان

نوشته هاي ديگران ( )